Storytelling. Opowieści o współczesnym świecie

Organizacja: Kalina Kukiełko (US), Alicja Korzeniecka–Bondar (UwB), Amelia Krawczyk-Bocian (UKW), Marcin Starnawski (DSW we Wrocławiu)
Numer: G76

Opowiadanie historii jest zdolnością, która definiuje gatunek ludzki, o wiele bardziej niż używanie języka lub innych systemów operowania symbolami. To właśnie dzięki umiejętności tworzenia opowieści, skądinąd niezbyt wyróżniający się spośród innych gatunek biologiczny, stał się wyjątkowy. Homo narrans – nie tylko zdołał zrozumieć świat przyrody i dzięki temu znaleźć pożywienie, schronienie i przetrwać, ale nauczył się także tworzyć za pomocą swojej wyobraźni nowe, mniej lub bardziej realne światy. Tym samym, uzyskał zdolność kreowania swojej tożsamości, ale również symbolicznego przekształcania rzeczywistości w nieznane wcześniej formy. Opowieść służyć może również wyjaśnieniom zasad funkcjonowania tego świata, w którym faktycznie żyjemy oraz projektowania scenariuszy przyszłości. Przedstawiać nam reguły życia społecznego, podpowiadając jak możemy w nim egzystować. Każda z nich ma swój podmiot i przedmiot, zawsze jest czyjaś, zawsze o kimś lub o czymś.

W naszej grupie chcielibyśmy zaproponować podjęcie rozważań o storytellingu, opowiadaniu i narracji oraz sposobach ich wykorzystania zarówno w badaniach naukowych, jak i życiowej praktyce. O historiach, które mają moc wciągnięcia czytelnika w fabułę umiejętnie władając jego uwagą i wyobraźnią. Interesują nas wszystkie formy przekazywania historii: pisane, wizualne, dźwiękowe i ruchowe. Pragniemy zastanowić się nad tym jakie opowieści tworzą się „tu i teraz” – w tak radykalnie zmieniającym się współczesnym świecie. Jakie opowieści, o czym zabiorą ze sobą w dorosłość współczesne dzieci i młodzież – zamknięte w codzienności przez lockdown, zanurzone w świecie wirtualnym vs aktywnie działające w społeczności, bezradne wobec decyzji i polityki dorosłych vs zaangażowane w zmianę np. klimatyczną, zamarzające w przygranicznych lasach vs bezpieczne i zadbane…? Jakie snujemy opowieści o nadchodzącej przyszłości? Czy też doświadczając akceleracji w wielu obszarach naszego życia społecznego (H. Rosa) nie mamy czasu na pomyślenie własnej przyszłości?

Między innymi, chcemy rozpocząć dyskusję na temat:

– statusu „storytellingu” jako nowej perspektywy/metody/pola w porównaniu z ujęciami zakorzenionymi już w naukach społecznych i humanistycznych, np. w antropologii, narratologii, metodzie biograficznej, analizie dyskursu, historii mówionej itd. Czy potrzebujemy nowego pola badawczego, a jeśli tak, to dlaczego?

– możliwości aplikacji istniejących podejść metodologicznych w badaniu opowieści. Co, jak i po co badamy: analizując opowieść, wykorzystując opowieść, porównując opowieści.

– etycznych aspektów opowieści: np. czy istnieje podział na opowieści prawomocne i nieprawomocne (jeśli tak, to jakie są kryteria różnicowania); czy podejście „storytellingowe” zakłada, że człowiek, jako „homo narrans”, poniekąd musi mieć opowieść/opowieści – innymi słowy, czy mogą istnieć subświaty społeczne/biograficzne bez opowieści, w tym subświaty, w których opowieści celowo się unika, i co to oznacza dla koncepcji „homo narrans”.

Do udziału w grupie zapraszamy zarówno badaczy opowieści, jak i tych którzy chcieliby podzielić się z nami swoją historią.

Rejestracja

 

Aby wziąć udział w zjeździe należy się zarejestrować za pomocą poniższego formularza:

 

Terminy

do 31 maja 2022
przekazanie autorom informacji o przyjęciu referatów

14-17 września 2022
XVIII Zjazd Socjologiczny