Algorytmy, sztuczna inteligencja i nie tylko:
teoretyzowanie społeczeństwa i kultury XXI wieku

Wdrażanie rozwiązań algorytmicznych, np. autonomicznych samochodów, wirtualnych asystentów, narzędzi do diagnozowania chorób, filtrowania treści w przestrzeni publicznej i prywatnej zachęca badaczki i badaczy społecznych do analizowania wspomnianych zjawisk na gruncie różnych nauk oraz teorii. Choć społeczne konsekwencje wdrażania algorytmów nie są jeszcze w pełni rozpoznane, na podstawie zgromadzonej dotychczas wiedzy wiemy, że obserwowane skutki nie są wyłącznie optymistyczne. Modele sztucznej inteligencji trenowane na podstawie danych pozyskanych z różnych źródeł są często zamknięte („czarna skrzynka”), stronnicze lub nieaktualne, co wypacza cel i sens ich praktycznego wykorzystania. Wszystko to sprawia, że interdyscyplinarna debata na temat roli algorytmów we współczesnym społeczeństwie i kulturze jest dziś niezwykle potrzebna.

Algorytmy, technologie przetwarzania dużych ilości danych, modele sztucznej inteligencji itp. są postrzegane jako wyzwanie dla współczesnej kultury, gospodarki i polityki. Nie brakuje jednak technoentuzjastów, którzy w trwającej rewolucji technologicznej widzą wyłącznie szanse na lepsze życie. Wyłaniająca się „kultura algorytmiczna” oddziałuje na  praktyki społeczne w wielu dziedzinach, co prowadzi do wielowymiarowych zmian we  wszystkich niemal obszarach życia współczesnego człowieka. Czy jesteśmy zatem w stanie zrozumieć oraz wyjaśnić wady, a także zalety algorytmów przez pryzmat współczesnych nauk społecznych, ze szczególnym uwzględnieniem socjologii?

Celem sympozjum jest dyskusja na temat konsekwencji wykorzystania algorytmów, z naciskiem na nowe sposoby teoretycznego ujęcia społeczeństwa i kultury. Prelegenci i prelegentki reprezentujący różne kraje i dyscypliny naukowe skoncentrują się na wielu krytycznych problemach związanych ze sztuczną inteligencją, algorytmami i cyfryzacją.