W obliczu niepewności związanej ze sprzecznymi dyskursami na temat tożsamości, a także ze zmianami klimatycznymi, epidemiologicznymi, kulturowymi i politycznymi definiowanymi jako zagrożenie dla egzystencji różnorodnych podmiotów zbiorowych, w tym dla społeczeństwa globalnego, na znaczeniu zyskuje wytwarzanie i wzmacnianie jednostkowych identyfikacji ze wspólnotami, które uważają one za istotne z punktu widzenia ich własnego, codziennego doświadczenia. W referacie przedstawimy ten proces na przykładzie tożsamości odnoszącej się do mieszkańców Poznania. Podstawę analizy stanowiło będzie 127 wypowiedzi, mówionych i pisanych, zebranych w 2021 r. w czasie 4. edycji badania-konkursu pt. „Czym było i jest dla Ciebie miasto Poznań?”, zapoczątkowanego w 1928 r. przez F. Znanieckiego i powtórzonego w 1964 i 1994 r. Przyjmując metodologię F. Znanieckiego i jego perspektywę konstruktywistyczną, podkreślającą relacyjność różnych punktów świadomościowego (tożsamościowego) odniesienia, chcemy pokazać funkcję, jaką w biografiach różnego typu odgrywa odkrywanie swojego związku (lub jego brak) z miastem. Porównując m.in. wypowiedzi osób urodzonych i wychowanych w Poznaniu z wypowiedziami tych, które zamieszkały w nim w wieku dorosłym, chcemy wskazać na znaczenie identyfikacji z miastem jako relatywnie bezpiecznego budulca dla wytwarzania sensu społecznej rzeczywistości w kontekście różnych zmian w życiu jednostek. Przedmiotem analizy będzie również relacja między identyfikacją miejską a innymi identyfikacjami – narodowymi, etnicznymi, klasowymi, rodzinnymi, religijnymi i innymi przestrzennymi (związanymi z dzielnicami miasta czy z obszarem podmiejskim).